Kanker: elke dag de strijd aangaan

  1. Blog
  2. Kanker: elke dag de strijd aangaan

Kanker: elke dag de strijd aangaan

Blog
15 oktober 2020
Vandaag is het de Dag Tegen Kanker. Een dag waarop Kom op tegen Kanker mensen massaal oproept om expliciet medeleven en verbondenheid te uiten naar kankerpatiënten en hun omgeving.

Een mooi initiatief dat we een warm hart toedragen. Al beseffen we dat er meer nodig is dan één dag bewustzijn. Elk dag van het jaar gaan vele mensen de strijd tegen kanker aan. Niet alleen patiënten, hun naasten, maar ook onderzoekers. Wij zetten professor dr. Filip Lardon (1966) in de spotlights. Hij legde tijdens de lezingencyclus vorig jaar onze relaties uit wat hij precies doet en wat de vooruitzichten zijn qua kankeronderzoek.

Wie is professor dr. Filip Lardon?

Professor Lardon is hoogleraar aan de Faculteit Geneeskunde en Gezondheidswetenschappen, diensthoofd van het Centrum voor Oncologisch Onderzoek (CORE) en vicerector van de Universiteit Antwerpen. Hij is ook de auteur van het boek Naar een wereld zonder kanker?, waarin hij de jongste doorbraken in het kankeronderzoek tegen het licht houdt.

Met rasse schreden vooruit

“Het goede nieuws is dat we de afgelopen vijftien jaar een veel beter inzicht hebben gekregen in hoe kankercellen ontstaan, hoe ze zich ontwikkelen en hoe ze zich onderscheiden van gezonde lichaamscellen. Dat heeft ertoe geleid dat we veel gerichtere medicatie hebben kunnen ontwikkelen om kanker succesvol te bestrijden met doelgerichte moleculaire therapie.
Met nieuwe inzichten en nieuwe opsporings- en therapiemogelijkheden hopen we binnen tien jaar 80% van de kankerpatiënten te kunnen genezen. Momenteel ligt dat aantal op iets meer dan 60%. Met andere woorden, we willen kanker tot meer een chronische en minder een dodelijke ziekte laten evolueren. Ik ben voorzichtig met dat soort cijfers, omdat ik mensen geen valse hoop wil geven. Maar het valt niet te ontkennen dat de strijd tegen kanker met rasse schreden vooruit is gegaan. Al gaat het tot mijn frustratie nooit snel genoeg.”

Kantelmoment

 “Tot voor vijftien jaar wisten we eigenlijk alleen dat kankercellen snel delende cellen waren, die we bestreden met onder andere celdelingsremmers: chemotherapie. Heel krachtige geneesmiddelen maar met heel veel collateral damage. Het zou veel beter zijn om sluipschutters in te zetten om alleen de kankercellen te treffen, maar om dat te doen moet je perfect alle subtiele verschillen herkennen die een kankercel van een gezonde cel onderscheidt. Met doelgerichte moleculaire therapie slagen we erin om de kankercellen stil te leggen of te vernietigen, met veel minder schade voor gezonde cellen dan bij chemotherapie.”