3 vragen aan Dirk Perquy van Terre Bleue

  1. Blog
  2. 3 vragen aan Dirk Perquy
Terre Bleue

3 vragen aan Dirk Perquy van Terre Bleue

Blog
26 juli 2019
31 jaar geleden nam Dirk Perquy de fakkel over van zijn vader.

Sindsdien bouwde hij wat een kledinggroothandel was uit naar een modemerk en, meer recent, een holding, de Duror Fashion Group. Daarin is niet alleen het modemerk Terre Bleue en het gelijknamige retailnetwerk opgenomen, maar ook recente aanwinsten als Gigue, Zilton en een productie-atelier in Tunesië.

De rode draad in wat Dirk heeft gedaan, is voortbouwen op de kracht van het verleden en tegelijk het bedrijf voorbereiden op nieuwe tijden.

Hoe duurzaam is Terre Bleue?

“De oorspronkelijke naam van het familiebedrijf is ‘Duror’. Durable comme l’or, zo duurzaam als goud. Die duurzaamheidsgedachte was van in het begin aanwezig en is 3 generaties later nog altijd onze centrale doelstelling. We staan voor de uitdaging dat de consument zich wel bewust is van duurzaamheid, maar niet echt bereid is om er extra voor te betalen. We zien dat ook met onze Eco Collection, die met gerecycleerde materialen wordt gemaakt. Mode moet in de eerste plaats toch mooi zijn.”

Wat is de kracht van externe bestuurders bij Terre Bleue?

“Mijn vader en mijn oom deden vroeger al een beroep op consultants. Tijdens mijn studies aan INSEAD in Fontainebleau werd er op gehamerd dat er altijd mensen zijn die slimmer zijn dan jij. Het komt er dus op aan om ze te vinden en ze te laten samenwerken. Voor mij was het altijd al duidelijk dat zij een toegevoegde waarde vormen voor het bedrijf.”

Wat zijn uw basiswaarden voor het bedrijf?

“Mijn vader en mijn oom hebben me een aantal basiswaarden bijgebracht die essentieel zijn en vanuit de buik moeten worden beleefd. Bij ons zijn dat eerlijkheid en respect. Ik ben ervan overtuigd dat een gesprek vanuit die twee waarden in 95% van de gevallen effectief is. Voor de 5% van de mensen die een andere mening hebben, is er geen plaats in dit bedrijf. Eerlijkheid ook ten opzichte van mezelf, zorgde ervoor dat ik inzag dat de tijd rijp was om de fakkel van CEO over te dragen aan mijn zoon.”

Leest u graag het volledige artikel? Surf dan naar Cornelis.